Break-out sessies – de verdieping

Batterijen en wetgeving

Willy Tomboy
Consultant in de automotive industrie

Elektrische voertuigen gaan de komende jaren een serieus deel van het wagenpark uitmaken. De ervaren expert Willy Tomboy nam de deelnemers aan zijn break-out sessie mee langs de te verwachten wijzigingen in de wet- en regelgeving.

Vooral in de Batterij Richtlijn zijn volgens Tomboy veranderingen op til. Hij verwacht een aparte vermelding van lithium-accu’s en een verhoging van het recycleniveau door optimalisering en detailverbeteringen voor bijvoorbeeld kobalt, koper en nikkel. Ook verwacht hij een aanscherping van de inzamelverplichting voor automotive batterijen: “De huidige regels vermelden niets over aantallen, maar dat kan veranderen.”

Scherpere controle

Ook moet de autorecyclingsector er volgens Willy Tomboy rekening mee houden dat de controle op gevaarlijke stoffen in voertuigen – en straks ook in batterijen – zal worden opgevoerd. “Hetzelfde geldt voor de regels die gelden voor wat er moet gebeuren met beschadigde en/of defecte batterijen”, zei Tomboy, die er ook van uitgaat dat er een duidelijker wetgeving komt voor re-use en second life van autobatterijen. Tomboy ging tenslotte in op de vraag of er een nieuwe norm komt voor veilig werken aan e-voertuigen. Zo’n norm is mogelijk én nodig, vindt Tomboy.

Download hier de presentatie.

Naar circulair denken

Femke Teeling
Directeur FOCWA

De centrale vraag tijdens de ARN Relatiedag was: hoe maak je als ondernemer de sprong van lineair naar circulair denken? Femke Teeling, directeur van FOCWA, signaleerde een aantal belangrijke ontwikkelingen die van invloed zijn op circulair denken en hergebruik van onderdelen.

Zo stelde Teeling vast dat de complexiteit van de auto alsmaar groeit; denk bijvoorbeeld aan elektrificatie en aan de vele sensoren waarmee de moderne auto van vandaag is uitgerust. Een bijna onontkoombaar effect hiervan is dat onderdelen steeds duurder worden. “In koplampen zitten bijvoorbeeld steeds vaker camerasystemen.”

Een ander effect van de opmars van de ‘digitale component’ in auto’s is de noodzaak om mensen die met al deze techniek werken permanente educatie te bieden, met alle kosten van dien. En dat terwijl het volgens Teeling het steeds lastiger wordt om jonge talenten te vinden; het aantal jonge schadeherstellers met een MBO-diploma is in vier jaar gehalveerd. “Tegelijkertijd”, stelde Teeling, “staan opbrengsten onder druk. De toenemende complexiteit dwingt de branche tot meer investeren in equipment, de loonkosten nemen toe en de marges komen steeds meer onder druk te staan. Daar komt bij dat onze opdrachtgevers steeds vaker grote bedrijven zijn en geen consumenten meer.”

Hergebruik

Hoe kijkt de FOCWA-directeur aan tegen hergebruik? “Tegenwoordig vinden fabrikanten dat je moet vervangen en niet repareren. Wij volgen die voorschriften. Begrijp mij goed: wij zijn niet tegen het toepassen van hergebruikte onderdelen, maar wij vinden wel dat de kwaliteit vergelijkbaar moet zijn met nieuw. We zijn namelijk niet op zoek naar meer werk – wel stellen wij de veiligheid van de consument en de werknemer boven geld verdienen en omzet vergroten.”

Download hier de presentatie.

Hergebruik auto-onderdelen

Hedde Rijkes
Directeur ARN Auto Recycling

Hoe kan de branche zich sterk maken voor meer hergebruik van auto-onderdelen? En kan het zogenoemde ‘Franse model’ een voorbeeld zijn voor hoe hergebruik kan worden georganiseerd en gestimuleerd? Tijdens de break-out sessie van Hedde Rijkes, directeur Auto Recycling van ARN, discussieerden de deelnemers met elkaar hoe het geregeld moet worden.

Het ‘Franse model’? Dat houdt in dat het in Frankrijk voor garagisten en schadeherstellers sinds ruim anderhalf jaar verplicht is om bij reparatie een gedemonteerd onderdeel als alternatief voor een nieuw onderdeel aan te bieden. Volgens deelnemers aan de break-out sessie werkt het systeem in Frankrijk nog lang niet feilloos. Maar wat dan? Wat helpt om hergebruik ofwel re-use in Nederland van de grond te krijgen?

In de lift

De deelnemers hadden daar wel ideeën bij, zoals een goed functionerend autopaspoort, dat volgens sommigen meer zekerheid biedt over de mogelijkheid tot hergebruik van onderdelen. Circa de helft van de deelnemers aan de sessie gaf aan dat hergebruik van onderdelen in Nederland in de lift zit. Zo meldde Autodemontagebedrijf Klein Gunnewiek uit Groenlo dat de verkoopcijfers van ‘gebruikt’ elk jaar licht stijgen, waarbij overigens wel een ‘mits’ geldt: “mits we een goede garantie geven en mits we leveren wat we beloven”.

Daarbij meldden collega’s dat ze die garantie in sommige gevallen moeten beperken. “Bij specifieke onderdelen moet ik toch de vraag stellen welk bedrijf het onderdeel gaat monteren. Als dat geen erkend bedrijf is, wordt garantie geven wel moeilijker.” De eindconclusie? Het moet goed geregeld worden, garantie is cruciaal, de informatievoorziening moet in orde zijn, net als de traceerbaarheid van onderdelen.

Erkend Duurzaam

Dolf Teeuwen
Directeur IvDM/Erkend Duurzaam

Duurzaam? Iedereen noemt van alles maar duurzaam en groen. De term is enigszins aan inflatie onderhevig en daarom spreekt Dolf Teuwen van het Instituut voor Duurzame Mobiliteit (IvDM) liever over ‘toekomstbestendig’. In zijn break-out sessie deelde hij zijn ideeën en discussieerde hij samen met co-presentator Frank Arendsen met deelnemers over hoe je als ondernemer echt ‘toekomstbestendig’ kunt ondernemen.

Daarbij stelde hij vast dat bijna de helft van de consumenten duurzaamheid belangrijk vindt bij aankopen – 36 procent van de consumenten is zelfs bereid meer te betalen voor een duurzaam product. Intussen roepen kleine en grote bedrijven om het hardst dat ze ‘groen’ zijn en Teuwen zegt de indruk te hebben dat de totale geclaimde CO2-besparing zo langzamerhand groter is dan de totale CO2-uitstoot.

Overleven? Onderscheiden

“Wil je als ondernemer met je bedrijf overleven, dan moet je je onderscheiden. Dat kan met duurzaamheid, het is dus een kans. Daarnaast is er ook een zekere mate van ‘moeten’, omdat de regeldruk in het bedrijfsleven steeds meer toeneemt.” Teuwen zei zich te realiseren dat ‘duurzaam’ en ‘toekomstbestendig’ niet vanzelf gaan. Frank Arendsen, eigenaar van de Harrie Arendsen Volvo dealerorganisatie, voegde daar enkele wijsheden vanuit de praktijk aan toe: “het moet gaan over de dingen die we als ondernemers zelf kunnen beïnvloeden. Onze visie is ‘jou verder helpen’. We hebben eigenaarschap op de werkvloer. Ik geeft geen opdrachten, maar vertel mijn medewerkers waarom we dingen doen. Het gaat niet om doelen, maar om onze bedoeling.”

De kosten van duurzaam werken spelen voor veel autodemontagebedrijven in de zaal een belangrijke rol. Teuwen: “Intussen moet je je realiseren dat je al heel veel doet. Het proces van autodemontage is in zichzelf al heel duurzaam. De duurzaamheidswinst hoeft ook niet per se daarin te zitten. Het gaat ook over algemenere begrippen, zoals hoe je je als ondernemer gedraagt, hoe je bijvoorbeeld omgaat met je personeel.”

Daarnaast gaat het vooral om veilig, schoon en duurzaam werken. Daarmee kan je een MVO-certificering verdienen. Ondernemers die dit pad hebben gekozen, zijn het op belangrijke onderwerpen beter gaan doen. “De meeste bedrijven zijn daar bedrijfseconomisch beter van geworden. Het levert meer rendement en winst op – en daarmee continuïteit. Een perfecte reden om te investeren in ‘toekomstbestendigheid’ én in een MVO-certificering.”

Download hier de presentatie.

Reactie van een deelnemer:

“Voorschriften, kosten, investeringen?”

Erik Elferink
Directeur Elferink Autodemontagebedrijf

Een duidelijk antwoord was helaas niet direct voorhanden voor Erik Elferink, directeur van Elferink Autodemontagebedrijf in Enter. Maar zijn vraag tijdens de break-out sessie over wet- en regelgeving voor batterij-verwerking was zeer begrijpelijk en zal ook bij menige collega-ondernemer leven: “Ik zou graag willen weten met welke kosten ik rekening moet houden als ik investeer in opslag van batterijen. Wat zijn de eisen en hoe veel zal ik daarin moeten steken?”

Later zou Elferink toelichten: “Wij staan niet direct en concreet voor investeringen. Maar als specialist in origineel gebruikte, gereviseerde en nieuwe onderdelen van met name Volvo en Opel, gaat dat natuurlijk wel komen. Het zijn nog geen grote aantallen aan accu’s die wij verwerken, maar in de loop van de tijd gaat dat zeker groeien. Daar denkt iedereen over na, of iedereen zou dat moeten doen. Dat er een aparte opslagruimte voor auto-accu’s moet komen, dat kan ik begrijpen. Maar hoe, en met welke eisen? Ik hoop dat het antwoord zal zijn: organiseer de opslag in een aparte container op het terrein. Maar ik vrees dat deze container ook zal moeten worden voorzien van een warmtecamera. Misschien wel met een geïntegreerd halon-systeem. Hoe het ook zij, het zou fijn zijn als er snel wat meer duidelijkheid komt.”