Michaels vader startte Carmix veertig jaar geleden. Michael rolde er op zijn vijftiende in en nam het later over; zijn partner Jessica kwam er in 2019 bij voor de administratie toen zijn moeder met pensioen ging. Het bedrijf was lange tijd veel kleinschaliger en de focus lag op in- en verkoop: auto’s inkopen bij dealers en doorverkopen aan de handel. Dat verdienmodel liep vast toen internet de markt veranderde. “Voor die tijd belden ze mijn vader vaak op met de mededeling: ‘ik heb weer een paar auto’s’. Wat hij ervoor bood, werd voor lief genomen. Neem maar mee en klaar”, vertelt Michael. “Tegenwoordig zetten ze alles zelf op opkoop- en veilingsites.”
De handel werd daardoor onvoorspelbaarder. “Bij handelsauto’s is het altijd de vraag: koop je hem voor een goede prijs in en gaat hij ook voor een goede prijs weg?” Bij recycling speelt die onzekerheid niet. “Je weet wat je inkoopt en daarmee weet je ook wat je eraan verdient. Dat levert veel minder gezeur op.” Toen Michael het stokje overnam, besloot hij daarom volledig in te zetten op recycling. Die strategische keuze bleek een schot in de roos: het aantal medewerkers in loondienst groeide in die jaren van één naar zes.
De waarde uit het wrak
Dat recyclen en voorscheiden doet Carmix inmiddels al een jaar of negen. Het bleek een kwestie van kennis over waar de waarde verstopt zit. “Het hangt er maar net vanaf waar de bedrading loopt”, legt Michael uit. “Mijn jongens moeten bijvoorbeeld weten dat die kabelboom soms naast en onder de stoelen doorloopt. Dan moeten ze die stoelen er dus even goed uittrekken om het koper eruit te halen.”
Elke aparte materiaalstroom levert het autodemontagebedrijf direct geld op. “Het gaat vaak om een tientje hier, een tientje daar. Maar alles bij elkaar is het heel wat.” Hoe ver ze gaan bij het strippen, hangt logischerwijs af van de markt. Toen de koperprijs lager lag, liet Michael een kabelboom eerder zitten, omdat het uurloon niet opwoog tegen de opbrengst. Nu de prijs is gestegen, ligt dat anders.
Meer precisie loont
Hoewel de verschuiving naar recycling uitstekend uitpakte, merkte Michael dat de werkwijze nog kon worden verbeterd. Met de oude aanpak bleven er nog te veel waardevolle materialen liggen. “We deden het werk altijd met een oude overslagkraan met een sorteerknijper eraan”, legt hij uit. “Daarmee bleef er nog behoorlijk wat kabel in het wrak achter en bleven de achterassen zitten.”
Om dat probleem op te lossen en nog nauwkeuriger te kunnen voorscheiden, nam Carmix in april dit jaar een nieuwe Kobelco-kraan in gebruik. Daarmee plukken ze een wrak nu tot op de centimeter kaal. Zwaar ijzer zoals achterassen, subframes en veerpoten, maar ook de kabelboom met koper, radiateurs, motoren en bumperbalken; alles gaat eruit. “Wat je nu nog afvoert aan autowrak is alleen maar de carrosserie met de deuren erin, en wat plastic. Meer zit er niet aan.”
Logistieke puzzel
De grootste rem op de ambities van Carmix is niet de markt, maar de omheining van het eigen terrein. De ruimte is voor de huidige activiteiten simpelweg te krap en het bedrijf loopt logistiek aan alle kanten tegen grenzen aan. En dat terwijl de druk vanuit de markt juist toeneemt.
“Als een vaste klant ineens niet één, maar vijf auto’s heeft staan, dan moet je ze ook meenemen. ‘Nee’ verkopen is geen optie, want dan gaan ze naar een ander. Maar de realiteit is dat we hier qua aantallen aan onze grens zitten. Je loopt op dit terrein logistiek aan alle kanten klem.”
Uitbreiden kan niet op het huidige terrein. Maar veel groter hoeft het voor Michael overigens ook niet. De huidige aantallen en de vaste bezetting van acht man zijn in principe prima, zolang de dagelijkse puzzel op het terrein maar past.
Bewust geen onderdelen
Opvallend is dat Carmix niet meegaat in de groeiende aandacht voor hergebruik van onderdelen. Dat is een bewuste keuze. Online verkoop doet het bedrijf niet; klanten die langskomen voor een specifiek onderdeel worden geholpen, en verder gaan er vooral banden en accu’s over de toonbank.
Toch is de deur voor de toekomst zeker niet op slot, benadrukt Michael. Als de markt kantelt, bijvoorbeeld door strengere wetgeving of betere marges op gebruikte onderdelen, beweegt Carmix mee. “Je weet nooit wat er komt., benadrukt Michael. “Je moet goed in de gaten houden wat de markt doet. Als ik achterover ga zitten wachten, loop ik met mijn bedrijf achter.”
